artık gecenin köründe gelen ağlama krizlerim yok, stres yapmaktan boş yere ağlamaya fırsat bulamayışım daha mı iyi daha mı kötü, bilemedim ben onu.
şiir geçmişim 6. sınıfta yazdığım 3 farklı başlık altına dizilmiş dizeler bütünündeki tuhaf cümlelerden ibaret. geçen gün biraz gaza gelip (tekrar) (ilkini sayıyorum) (O TUHAF CÜMLELERİ EVET.) şiir yazmayı denedim ama sonra elimdeki kalemi sakince masaya bırakıp "NAPIYOSUN lan sen" dedim aslında yazdığım ŞEYi çok beğendim ama şiirin ne olduğunu bile bilmezken (aslında biliyorum ama bilmiyor olmak işime geliyor galiba) şiir yazmaya çalışmak da bir tuhaftı.
neyse bu da böyle bir anımdı.
burda yazdığımla gerçekte konuştuğum çok farklıymış öyle dediler. ben de zaten gerçekte konuşamadığım şeyleri orda yazdığımdan normaldir, diye bir cevap verdim ki, DOĞRU.
bi de limit, türev falan çözerken doğru çözdüğüm her soruya "EĞİL KÖPEK!" diye bağırıyorum, galiba ben biraz sdndjfknhfkfg.
...
aşırı gürültülü ve inanılmaz yakın'ı İZLEDİM, ağladım (doğal olarak) hatta ağlamaktan içim dışıma çıktı, ama filme mi ağladım yoksa önceden okuduğum hikayesine mi bilemiyorum. (yalan ya biliyorum tabii ki hikayeye ağladım) (film bittikten sonra ki o sırada ben de hıçkırışlarımı azaltmakla meşguldüm filme sinirlendim ve sonrasında o kadar da beğenmemeye karar verdim.) (AMA BEĞENDİM)
kafam hep karışık.
(