delirdim biliyo musun

ne kadar saçma ne kadar gereksiz şeylere üzülüyosun gerizekalı diye kendimi azarladım, ben bu kadar küçük, değersiz şeylere üzülmek istemiyorum ben kendimi iş yerinde tuvalete kitleyip yetişkin olmaktan ne kadar nefret ettiğimi homurdanırken ağlamak istiyorum

en sevdiğin şarkı olmak isterim

somewhere only we know

söylediğin yerin ne kadar güzel olduğunun bir önemi yok elimden tutup götürmediğin sürece gitmem

allah rahatlık vermiyordu

ve her şey eskiyordu

kelimelerim boğazımı tıkıyor, anlatmak istiyordum ama kırılmış hevesim el vermiyordu

bana defter alalım

keşke gözlerim güzelliklere daha çok değse ve gördüğüm güzel şeyleri unutmasam, okuduğum şeyleri hatırlasam, göğsümdeki yükün hafiflediği saniyeleri aklımdan çıkartamasam
ama unutuyorum

aşırı gürültülü'de babaannesi oskar'a şey diyodu, her şey seni mümkün kılmak için, bunun gibi bir şey, yani nasıl desem, kötü olan her şey güzel bir şeyin inşaatının zeminini sağlamlaştırmak için kullanılıyormuş gibi,
oğlunun ölümü, torununu var etmek içinmiş mesela, anlatamıyorum, oğlunun varlığını da kocasının onu bir türlü sevememesinin zeminine kurmuş
ya da belki ben çok yanlış anlıyorum ama herkes haklıymış
kötü şeyler iyi şeylerin zeminine beton oluyor, iyinin iyi olduğunu kötüyü yaşamadan anlayamıyormuşuz çünkü
öyle diyorlar