Ne kadar üzülürsek üzülelim orda bir yerde bizi hep daha fazla üzüntü bekliyormuşçasına hazırlamak gerekiyor bünyeyi.
Bir de "Uyursan geçer." diye bir şey yok. Bilinçaltı diye bir şey var. Uyumana engel hayat var. Çoğu zaman ağlarken uyuyabilmeni mümkün kılan şeyler. Rahat vermeyen kabuslar.
Bazen bir şeyin başlangıcında o şeyin sonunu görebilip de o şeye hiç başlamamak da gerekiyor.
Anlatabiliyor muyum?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
bi şey diycem.