çileği güzel kılan şey tadı değil kokusu.
bugün yeni bir hikayeye başlama ihtiyacı duydum nedense ama bir türlü başlayamadım çünkü yine olanı değil, olmasını dilediğimi yazacaktım.
güzel havaların da kendine has bir hüznü var.
insan yaşayamadığını yazıyor.
ya da
tekrar yaşamak istediklerini.
ne zaman yalnız hissetsem kendi kendime söylenirim: "i am, i am, i am..."
bir de kuş cıvıltısı duyduğumda zihnimde hemen şu şarkı çalıyor: http://www.youtube.com/watch?v=UAWcs5H-qgQ
güzel insanların kafalarının içinde yaşamak isterdim.
ben kendimi yargıladım, başkalarının yerine.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
bi şey diycem.