En kotusu de birileri icin gostedigin cabanin milyonda birini bir baskasindan gorememen. O bosu bosuna bekleyis. Cok yorucu oldugunu bile bile, hani belki birgun biri benim onlari gordugum gibi beni de gorebilir umuduyla, belki yardim eder. Ne bileyim. Anlatmasi zor. Anlatildiginda anlamasi zor. Her seyi zor.
Bi de her seyin bir zamani varmis bunu bir kez daha anladim. Tahammul edemedigin bir sesi duymadan yapamadigin da oluyormus. Zamanlama meselesiymis her sey, duygu meselesi, yasanmisliklarin nesnelerle ortusmesi gerekmis, anlamla yuklenmesi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
bi şey diycem.