en sevdiğim şarkı her hafta değişirken, söyleyeni hep aynı kalıyor.

bu seferki birbirini bırakmamış iki insanın hikayesi, aslında hepsi öyle ya bu daha bi derinleştirilmişi.
metroyu beklerken, okula yürürken, uyurken hep kulağımda.
kendimi tekrarlayacağım belki ama anlayamıyorum, bir insan nasıl hüzünlü şarkılarıyla bir başkasının hüznünü yok edemese de hafifletebilir, yükünü alabilir, yorulmuşsun, dinlen der gibi, evinden çok uzakta birine zor zamanında sarılırmış gibi, birilerine teşekkür eder gibi, içi kan ağlarken mutluymuş gibi, ben, bilmiyorum, anlayamıyorum.
anılarını mı çalıyorum napıyorum, pişman mıyım, hayır.
seviyorum.
iki insanın sevip de kavuşamayışını seviyorum.
ne ben seni  bıraktım ne de sen beni bıraktın diyebildiği halde ama bak şimdi ayrıyız diyemeyişine kızıyorum.
özlüyorum.
kıskanıyorum.
onların geçmişini geçmişim sayışıma kızıyorum.
anılarınızı mı çalıyorum.
napıyorum.
pişman değilim ama üzülüyorum.