Burda yalnızlıktan zaman zaman midemin bulandığı oluyor. Hep bir şeyler eksik çünkü evimde değilim.
Dün gece 3'te ağrıdan uyanıp da yatağın içinde oturduğumda o ağrıyı çekmektense kamyon önüne atlamayı tercih edeceğimi düşündüm. Ağrı kesici içip tekrar geri yatarken daha olumlu şeyler düşünmeye odaklandım, ilaç etkisini gösterene kadar da yorganı tekmeledim. Sataşacak kimsem yok, ki bu söz konusu bensem sarılacak kimsem yok anlamına geliyor. Okula gitmedim çünkü okula gitmek için kalktığım saatte ancak uyuyabilmiştim. Aklıma düştü sonra birileri. Midem bulandı, yorganı tepeme çektim.
Dünya üzerine geldiğinde saklanacak bi yerinin olmaması ne kötü.
Ama en azından yorganın altında sıcaksın, güvende olmasan da sıcaksın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
bi şey diycem.