yoruldum, hepten yıpranmadım ama yeterince yıprandım

24 Ekim 2013 Perşembe

karıncalar

hüzünlü insanlar neden gittikleri yerlere hüzünlerini de sürüklerler? hüzünlü olmanın zorunluluğu mudur bu ya da cezası?
Gönderen sophie hatter zaman: 05:08
Bunu E-postayla GönderBlogThis!X'te paylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

bi şey diycem.

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)

Rivayete göre Jonathan Safran Foer beni anlatan bir kitap yazmış.

sophie hatter
kafam hep karışık.
Profilimin tamamını görüntüle

Blog Arşivi

  • ►  2015 (31)
    • ►  Ekim (1)
    • ►  Haziran (1)
    • ►  Mayıs (7)
    • ►  Nisan (11)
    • ►  Mart (2)
    • ►  Şubat (6)
    • ►  Ocak (3)
  • ►  2014 (62)
    • ►  Aralık (12)
    • ►  Kasım (15)
    • ►  Ekim (13)
    • ►  Eylül (9)
    • ►  Ağustos (3)
    • ►  Temmuz (1)
    • ►  Mayıs (1)
    • ►  Nisan (2)
    • ►  Mart (2)
    • ►  Şubat (3)
    • ►  Ocak (1)
  • ▼  2013 (30)
    • ►  Aralık (1)
    • ▼  Ekim (4)
      • karıncalar
      • kalabalıktan, kaybolmaktan, asansörden, bir şeyler...
      • geceleri uyurken dişlerimi gıcırdatıyormuşum, baba...
      • Burda yalnızlıktan zaman zaman midemin bulandığı o...
    • ►  Eylül (2)
    • ►  Ağustos (2)
    • ►  Temmuz (4)
    • ►  Haziran (6)
    • ►  Mayıs (3)
    • ►  Nisan (3)
    • ►  Mart (2)
    • ►  Şubat (2)
    • ►  Ocak (1)
  • ►  2012 (51)
    • ►  Aralık (5)
    • ►  Kasım (1)
    • ►  Ekim (1)
    • ►  Eylül (5)
    • ►  Ağustos (14)
    • ►  Temmuz (18)
    • ►  Haziran (7)
Basit teması. Blogger tarafından desteklenmektedir.