her geçen gün büyüdüğümün farkındalığı altında eziliyorum, hiç yoktan geliyor, canım birini yolculamak çekiyor haydaaa diyorum hayda bu da nerden çıktı, sen gurbete dayanamazsın ki, sonra hatırlıyorum misal geçen seneyi hatırla diyorum hatırlatıyorum, baban havalimanına gidecekken nasıl metroda birbirine zıt peronlarda karşı karşıya durup elinde bavuluyla onu izlerken metronun gelmesini bekledin, seninki nasıl daha önce geldi el sallayıp nasıl bindin, şu an ağlıyorsun ama o gün nasıl da ağlamadın metroda, o gün hiç ağlamadın. ne dedin sonra büyümüşüm resmen.
vay be.
balık yemiştik o gün, iğrençti tadı, babam gidiyordu ama ağlamadım, yediğim yemek boğazımda düğüm oldu, gözyaşlarım boğazımda düğüm oldu ama ağlamadım. nasıl da ağlamadım o gün orda.
vay be.
büyümüşüm resmen.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
bi şey diycem.