defter aldım.
ima etmediği, hissetmediği şeyleri diline dolayıp bile bile kalp kıran kimselerin yaptığı yanına asla kalmayacakmış, yengem geçen gün öyle söyledi, durup dururken?
artık birinin yalan söylediğini fark edince içim YİNE NE BİÇİM KONUŞUYOSUN BOK MU YEDİN diye bağırma isteğiyle doluyo.
yahu cidden bok mu yediniz ne biçim konuşuyosunuz.
biri bir laf ediyor kalp kırıklıklarımı düşünüyorum, facebook'umda iki sene önce yediğim kazığın fotoğrafı duruyor.
içim çok rahat ama,
bile isteye hiç kalp kırmamışım bugüne kadar, kırmak istemedim mi istedim, bende çatlaklar oluşturulurken karşımdakini paramparça etmek istedim ama kendi kalbim dururken bir başkasınınkini kırmam, bugüne kadar yapmadım, bundan sonrasını bilmiyorum.