Unutmak istediğim zamanlar oluyor. Neden ve nasıl tanıştığımızı. Tanışmak zorunda mıydık ki? Gerekli miydi bu, hayatımda bir dönüm noktası falan mısın, tanrı beni seninle mi sınıyor yoksa? Ben bugüne kadar hiç böyle olmamıştım. Sevmekle ilgisi yok seni sevmiyorum bile. Sevmiyordum. Şimdi en azından konuşabiliyoruz. İlk zamanlarımızı hatırlıyorum da... İyi öldürmemişim seni. Nasıl dayandıysam sana? Bu kadar "şey" olmak zorunda değildin. Kendimi gördüm sende, sen de bende. Tamam ama rahatsız edici değil mi iki insanın birbirine bu denli benzemesi? Herkesin hayalleri çakışık ama neden biz? Böyle olmak zorunda değildi bence seni tanımak zorunda değildim, o zaman neden karşıma çıktın? Neden sonradan çok sevdim seni, neden bunu bi türlü kabul edemedim. Kıskanmam normalde, hırslı biri değilim çünkü, hem de hiç. Peki seni, neden kıskandım? Benim için hiçbir özel anlamın yoktu ki senin. Sıradan biriydin, sonra neden konumun değişti?
Bazen seni başlangıçta neden sevemediğimi düşünüyorum, neden? Sıradan biri işte, diğerlerinden ne farkı var, herkesi severken onu neden sevemiyorum?
Cevabını bile bilmediğim sorularım var benim.
Cevapları öğrenmek istiyor muyum, onu bile bilmiyorum.
Lütfen "iyi bir insan" olmuş ol, ben safın tekiyim, cümlelerinin altında gizlediğin sinsi anlamları sezemem, sen suratıma söylemedikten sonra. Beni incitme. Çünkü seni tanıdığım ilk andan itibaren yaptığın her şey beni incitti ve sen bunun farkında bile değilsin.
Lütfen bana karşı dürüst ol ve beni incitme.
Çünkü kırılganım.
Herkes kadar. Tamam belki azıcık fazla.
Eski halime geri dönmek istemiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
bi şey diycem.