22 Temmuz 2012 Pazar

İnsanlar bazen sadece üzgündür.

Okudukları kitap iyi bitmemiş olabilir, izlediği dizi sezon finaline girmiştir belki, dinlediği şarkıyı kaldıramamıştır o an için. Ya da susamıştır ama kalkıp bir bardak su koyacak gücü bulamamıştır kendinde. Yemeğini paylaşacak biri yoktur yanında, sessizlik istemiştir belki de hayatında bi süre için ama istediği sessizliğin huzur getirmediğini fark etmiştir. En sevdiği eşyası kayıptır, uzun süredir görmediği bir arkadaşı görmüş düşüncelere dalmıştır ya da hiç görmek istemediği birini görmüştür, hiç olmak istemediği bir yerde, istemediği biçimde. Hararetle bir şey yazarken kaleminin ucu kırılmıştır belki de. Hayallerine giden treni kaçırmıştır, canı yanmıştır, elinden hiçbir şeyin gelmediği zamanlardadır. Boşluktadır. Çok sevmiştir ama sevilmemiştir ya da sevilmiş ama sevmemiştir. Balığı ölmüştür, ojesi çizilmiştir, sigarası bitmiştir ama canı dışarı çıkmak istememiştir. Televizyon izlerken gördüğü habere üzülmüştür, bardak kırmıştır, hava ruhuna iyi gelmemiştir, yağmur dilemiştir, yağmur gelmemiştir.

İnsanlar bazen sadece üzgündür. İlle de bi nedeni olması gerekmez. Küçük şeylerden mutlu olabilen her insan ufacık şeylere de üzülebilir.

Ya da başkalarına ufacık görünen ama kişi için çok büyük anlamlar taşıyan şeylere.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

bi şey diycem.