Hayal kırıklığı.
Özetle bu.
Kendimden kaynaklı olmak zorunda da değil.
Neden bilmiyorum, böyle hep bir güven sorunu.
Ne kendime ne de başkasına.
Böyle bir mütevazılık ki allah da bu huyumun belasını versin.
HAYAL KIRIKLIĞI DEMİŞ MİYDİM DJKHKGGF.
Neyse ya.
Cidden yoruldum.
Zaten o kadar anlatıyoruz da noluyor? Kim gerçekten dinliyor, kim anlıyor?
KİM DEĞER VERİYOR Kİ AMINA KOYİİM.
HAHA.
Cidden çok. Neyse.
Bir de konuştuğun insanların hayallerini çalması var.
Ardından bakakalıyorsun, diyemiyorsun, ama o benimdi, çünkü seviyorsun, değer veriyorsun.
Kimseye çok da değer vermemek gerek aslında da işte lanet olsun ki yapamıyorsun.
Kalp kırmaktan çok korkuyorum.
İyi değilim bokum.
Ama yine de insan olmaya çalışıyorum.
Bir de yüzünü bile görmediğim insanları çok özlüyorum.