Okumaya başladığınız bir kitapta bir yer vardır, bir cümle belki bir paragraf ya da koca bir bölüm. O kısmı ilk okuduğunuzda sevmeye başlarsınız kitabı. Bir kitabı sevmenize neden olan ilk cümleler ya da bir kitapta sevdiğiniz yegane cümleler. Sizi kıran, ağına düşüren cümleler. Kitabın sizi içine çekmesine neden olan... Ve her zaman başkalarınınkiyle aynı olmak zorunda da değildir, size özeldir, sizin için anlamlıdır, sizi çekmiştir, bazı cümleler vardır onları herkes sever, çünkü onlar zaten sevilmeleri amacıyla yazılmıştır.
Köpeğine koyduğu adın dönme bir yahudiye ait olduğu söylendiğinde inkar eden, kahramanla söz dalaşına giren bir dedenin yenilgiyle ve bir reddedişle köpeğini, dönme bir yahudi şarkıcının ismi olabileceği endişesiyle sahip olduğu isimle değil de "Buraya gel Dean Martin, kızım." diye çağırması hoşunuza gitmiş olabilir. İlk kez orda gülmüş, orda hüzünlenmiş olabilirsiniz, bu kimseyi ilgilendirmez.
Demem o ki,
kitap okurken herkes gibi olmak zorunda değilsiniz, en azından kitap okurken.
Derdimi anlatabiliyor muyum, hiç bilmem.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
bi şey diycem.