Ait olduğum yere geri döndüm: Geçmişe.

Yeni bir defter almam gerek, belki de defterler. Yine ne yazdığımı bilmeden yazmam, hep susmam, kendime kapanmam gerek. Bunu daha önce de yapmıştım. Hayatımın belli yılları hep susmakla geçti ve sonra biri gelip kabuğumu kırdı.

Her şeye ağlıyorum. Ağlarken kendimi böylesine saçma şeyler için bir daha gözyaşı dökmemeye ikna etmeye çalışıyorum ama hiç başarılı olamıyorum.

Şarkıların hüznü insanlardan gelir-miş. Pitbull dinlerken ağladığımda bunun ne kadar doğru olduğunu anladım.

Yazıp yazıp üzerini çizdiğim cümleler, acı çektiren anılar...

Neden hep üzgünüm, bilmiyorum.
Ne yapmam gerektiğini de.

İnsanların hayatlarında "ufak bir dokunuş" olmak istiyorum. Varlığımı hep hatırlasınlar ama beni unutsunlar. "Bazen insan sadece yok olmak ister."miş.

Anlatamadığım çok şey var, anlatmak için çırpınıp durduğum ama çırpındıkça boğulduğum.

Konuşamıyorum.

Bazı şeyleri anlatmama gerek kalmadan anlayın istiyorum.

Bekledim.
Hep bekledim.
Şu son iki yılım beklemekle geçti.

Yeni tanıştığım insanlara "Memnun oldum." derken içimden sorduğum "Beni görebiliyor musun?"lar istediğim cevabı vermedi bana.

Beni unutabilir misiniz?

Çok güldüm, çok konuştum, çok ağladım. Hiçbirinin nedenini anlayamadı(nız)m.

Hayatınızda "ufak bir dokunuş" olmama izin verir misiniz?

Burdaydım, her zaman sizinle.

Çok konuştum.

Özür dilerim.

Beni göremediniz.

Yapmam gerekeni yaptığımı varsayıyorum.

Ben yine yolda yürürken şarkılar mırıldanmaya devam edeceğim kimseye aldırmadan. Kırtasiye veya kitapevlerinde kaybolacağım. Tuvaletlerde ağlayacağım. Bayiiden dergi alırken sessizce parayı uzatışımı, aldıktan sonra onları göğsüme bastırıp derin nefesler alarak, havayı koklayarak her zaman yemek yediğim yere yürürken göreceksiniz belki de. Kedilerle konuştuğumu, durup dururken güldüğümü, birden ağlamaya başladığımı.

Çünkü bir bulutu istediğiniz şekle sokmakta ustadır zihniniz.

Ama beni görürseniz, sakın selam vermeyin, olur mu?

"Ufak bir dokunuş" olmama yardım edin görmezden gelerek.

Özür dilerim yine çok konuştum.

Tek isteğim bir yerlerden bana bir şekilde ulaştırılacak muhteşem listeler. "Dinlenecek güzel şarkılar" ve "Okunacak iyi kitaplar" listesi, fazla bir şey değil.

Tek isteğim biraz iyi müzik ve edebiyat.
Benim yerime konuşacak şeyler yani.

Çünkü artık konuşmuyorum.