Ben bazen kekeliyorum bazen de cümlem havada kalıyor devamını getiremiyorum.

"Bu, konuşmaya konuşmaya konuşmayı unutmuş."
Aslında unutmadım. Ama doğru kelimeleri bulamadığım zamanlar oluyor ya da aklımın başka düşüncelere kaydığı, insanım sonuçta. Sebepsiz yere gözlerimin dolduğu oluyor, geçmişin durduk yere aklıma geldiği zamanlar, hatırlamak istemediğimiz şeyler neden kendini hatırlatmak, unutturmamak konusunda bu kadar usta? Sevmememiz gereken insanları neden seviyoruz ki, neden bize çektirdiklerini bildiğimiz halde onları affediyoruz, değer veriyoruz? Peki ya neden hiç tanımadığımız insanları özlüyoruz, bir kere bile görmediğimiz ama çok özlediğimiz insanları? Cevabını bilmediğim çok sorum var nedense.