Uyudum hep. Çok uyudum. Çok iyi hatırlıyorum bi kere içeri girer girmez montumu bile çıkarmadan kafayı sraya koyup bütün gün uyumuştum, bilmediğim bi nedenden dolayı çok yorgundum çünkü.
Uyanmayayım ama dinlediği şarkıyı bana da dinletebilsin isterdi. BİR BAŞKASININ KULAĞINA ASLA KULAKLIK YERLEŞTİREMEZSİNİZ. Uyanırdım tabii. Uyku sarhoşu dinlerdim o şarkıları.
Ipodumun şarjı bittiğinde arkadaşlarımınkinden dinlerdim falan. Bi keresinde uyandığımda dinlemekte olduğum şeyin Galatasaray marşı olduğunu fark etmiştim kdjhgjdgfb. Komikti. Çünkü ben takım tuttuğum zamanlarda fanatik Fenerliydim. Peeh.
Sonra dün yağmur yağdı. Çok fenaydı. O yağmurda dışarı çıkmam imkansızdı. Hem dramaların ortasında bi de o yağmurda evden çıkıp gidemezdim, kışın kar yağarken yaptığım bir şeydi bu. Ama mevsimlerden kışı değil, yazı yaşıyoruz. Haliyle bunu zaten biliyorsunuz. Yazdan nefret ederim bunu da biliyor muydunuz? Sıcaktan nefret ederim. Sevdiğim tek sıcaklık, soğuktan ellerim uyuşmuşken vücudumdaki karıncalanmayı geçirmeye yarayacak sıcaklıktır, kışın esen sıcak rüzgardır. Salt sıcağı ya da soğuğu sevmem ben. Sıcağı ve soğuğu birbirlerine sarılmışlarken severim en çok.
Yine de bir fırsat yarattım kendime. Yerler henüz ıslakken dışarı çıkmayı başardım, yürüdüm yağmurun izleri silinmeden sokaklarda. Bunun bana ifade ettiği anlamı anlamanızı beklemiyorum. Herkes için farklı anlamlar taşır çünkü.
Uzaklaştım. Çok sevdiğim insanlardan. Bunu bilerek mi yaptım bilmiyorum, sonra yeni insanlar tanıdım ve onları çok sevdim, hayat çok tuhaf vapurlar falan.
Sarılmak istediğim insanlar var, hiç tanımadığım, yani tanıyorum ama biriyle yüz yüze konuşmadan onu tanıyamazsın ki, o zaman bile tanıyamazsın, asla tanıyamazsın. Birini ancak sana gösterdiği kadar tanırsın, izin verdiği kadar, yalan ya da gerçek.
Ama gerçekten tanıyabilmek istediğim o kadar çok insan var ki...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
bi şey diycem.